Anne atölyede çalışırken zımparanın sesi bütün eve yayılıyordu. Masanın üzerinde parlayan su kabakları, sanki birazdan dans etmeye hazır bekleyen balerinler gibiydi.
Küçük kardeşler Defne ve Can, annelerinin gizli gizli sürpriz hazırladığını düşünerek kapı aralığından sessizce izliyorlardı.
“Ben önce göreceğim,” diye fısıldadı Can.
Defne dirseğiyle kardeşini dürttü. “Saçmalama, önce ben!”
Kapı gıcırdayınca anne gülümsedi:
“Gelin bakayım siz iki meraklı kuş.”
Çocuklar içeri atladı. Masada henüz delinmeye başlanmış büyük bir su kabağı vardı. Üzerine çizilmiş yıldızlar ve minik çiçekler dikkat çekiyordu.
“Bu akşam sizinle birlikte bir lamba yapacağız,” dedi anne. “Ama tasarımı siz belirleyeceksiniz.”
İkisi de sevinçten zıpladı.
Defne pembe kelebekler istediğini söyledi, Can ise kocaman bir güneş istiyordu. Anne gülerek,
“Tamam, ikisi de olacak. Bu özel bir aile lambası,” dedi.
Küçük eller birlikte delikler açmaya başladı. Bir delik kelebek, bir delik güneş… Can sürekli yanlış delikler açıp kahkahalar atıyor, Defne onu toparlamaya çalışıyordu.
Bir ara Can eline yapışan talaşı gösterip,
“Anne bak! Bu sihirli toz mu?” diye bağırınca herkes kahkaha attı.
Saatler geçti. Nihayet lamba hazırdı. Anne fitili yerleştirdi, ışığı yaktı.
O anda odanın duvarları rengârenk ışıklarla doldu. Kelebekler uçuyor, güneş parlıyor gibi görünüyordu.
Can ağzı açık kaldı.
“Bu var ya dünyanın en güzel lambası!”
Defne annesine sarıldı.
“Başka lambalar satıyorsun ama bu bizde kalacak, değil mi?”
Anne ışığa bakıp gülümsedi.
“Bu aile lambası. Nereye gidersek gidelim bizimle gelecek.”
Üçü birlikte ışığın altında yere uzandılar. Duvarlardaki kelebekleri kovalamaya çalışan Can’ın kahkahaları, atölyeyi şenlendirdi.
Defne lambanın gövdesine dokunup,
“Anne, yarın okula götürüp öğretmenime gösterebilir miyim?” diye sorunca annesi gülerek,
“Önce birlikte bir isim bulalım,” dedi.
Uzun tartışmalardan sonra kardeşler lambaya “Işık Kraliçesi” adını koydu.
O gece, atölyede sadece bir lamba değil, birlikte geçirilen anların sıcaklığı doğmuştu.
Ve her ışık yandığında, evde kahkahalar yeniden parlıyordu.